Papieżowie św. Syryc (384-398) i św. Celestyna I (422-432) reprezentują konsolidację doktrynalnej władzy papieskiej w odniesieniu do nauk o wiecznej dziewicy Marii i jej boskim macierzyństwie, tuż przed i podczas przygotowań do Soboru w Efesie (431).

Kolekcja	Doctrina Pontificia IV: Dokumenty Mariane, nn. 15-16
Papieże	św. Syryc (384-398) \| św. Celestyna I (422-432)
Sobór	Romski z 430 (Celestyn)
Temat	Wieczna dziewica; Boskie macierzyństwo

Św. Syryc (384-398), nr 15: Maria zawsze Dziewica

Św. Syryc jest pierwszym papieżem, który używa technicznego zwrotu semper Virgo (zawsze Dziewica) w odniesieniu do Marii, w swoim liście do biskupa Anisy z Salonik (392). Odpowiedząc na twierdzenia, że Maria miała innych dzieci po Jezusie, Syryc stanowczo stwierdza:

«Nie zna bowiem tego pokolenia korupcji, które zostało poczęte działaniem Ducha Świętego. Pan Jezus bowiem, wychodząc z łona swojej matki, zachował nienaruszony znak dziewictwa»
To pokolenie, które zostało poczęte przez działanie Ducha Świętego, nie zna korupcji. W istocie, Pan Jezus wyszedł z łona matki z nienaruszonym znakiem dziewictwa.

Syryc odrzuca również interpretację, że „bracia Pana” (Mt 12,46) byli dziećmi Marii: są oni według niego synami Józefa z poprzedniego małżeństwa lub kuzynami Jezusa zgodnie z hebrajską tradycją.

Św. Celestyna I (422-432), nr 16: Maria Dziewica, Matka Boga

Św. Celestyna I przewodniczył Soborowi Rzymskiemu z 430, który przygotował Sobór w Efesie. Silnie poparł św. Cyryla z Aleksandrii przeciwko Nestoriuszowi, który odmawiał nazywania Marii Theotokos. Dokument nr 16 przedstawia stanowisko rzymskie:

«Maria Dziewica jest Matką Boga, ponieważ nasz Pan Jezus Chrystus, który z niej narodził się, jest prawdziwym Bogiem»
Maria Dziewica jest Matką Boga, ponieważ nasz Pan Jezus Chrystus, który z niej narodził się, jest prawdziwym Bogiem.

Celestyna wysyła św. Cyryla jako swojego legata na Sobór w Efesie, dając mu pełnomocnictwo do działania w imieniu Rzymu: Cyryl będzie przewodniczył Soborowi, który ogłosi Marię Theotokos.

Znaczenie historyczne

Obaj papieże pokazują, że doktryna o wiecznej dziewicy Marii i jej boskim macierzyństwie była już ugruntowaną doktryną pontifikalną przed Soborem w Efesie. Sobór z 431 nie wynalazł tych nauk: potwierdził solemnnie to, co wiara apostolska już wyznawała, przy wsparciu wyraźnym papieży Syryca i Celestyna.

Dodatkowa lektura

Przeanalizuj Mariologię, rozdział VIII Lumen Gentium oraz Pós-stopniowe studia mariologiczne.

Późniejszy stopień naukowy w mariologii

Chcesz pogłębić swoją wiedzę na temat Mariologii? Poznaj Późniejszy Stopień Naukowy w Mariologii oferowany przez Locus Mariologicus – program akademicki łączący rygorystyczną teologię, życie duchowe i żywą tradycję Kościoła.

Zarejestruj się lub dowiedz się więcej →

Zobacz również: Theotokos: co oznacza „Mała Matka Boga” i dlaczego jest to dogmat?

Poznaj więcej na temat Niepokalanego Poczęcia Maryi.