Roma’dan Hipolitus – Apostolik Gelenek (yaklaşık 215): Vaftizsel eksorcilerin ilk liturjik belgesi (Kaynaklar 11b)

Aziz Hipolitus’ın *Apostolik Gelenek* Dokümanı

Aziz Hipolitus’ın (yaklaşık 170-235) *Apostolik Gelenek* (Traditio Apostolica), Hristiyan liturjisinde eksiklikleri anlamak için temel bir kaynaktır. Bu belge, yaklaşık 215 yılında Roma’da yazıldı ve eksorsuzluğun ritüel olarak vaftizle birlikte kullanımına dair sistematik bir açıklama sunar.

Tarihsel Bağlam

Aziz Hipolitus, Roma’nın bir presbiteriydi ve Papalar Victor I, Zephyrinus ve Callixtus I’in çağdaşlarıydı. *Traditio Apostolica*, orijinal olarak Yunanca yazılmış ve daha sonra Kopta, Etiyopya, Arapça, Latince ve Sirpça’ya çevrilmiştir. Dokümanın kritik bir şekilde yeniden oluşturulması, Dom Connolly (1916) ve Botte (1963) tarafından gerçekleştirilmiştir.

Eksorsuzluğun Önemi

“Eğer biri şeytan tarafından ele geçirilmişse, öğretinin sözlerinden ona izin verilmemeli, o saflaştırılana kadar.” (Fransızca çeviri, *Sources Chrétiennes* 11 bis, 1968).

Vaftiz Öncesi Eksorsuzluk (Kap. 20-21)

*Traditio Apostolica*, vaftiz öncesi eksorsuzluğun önemini vurgular. Catecümenler, vaftize hazırlanırken dikkatli bir şekilde incelenmeli ve şeytanın etkisinden arındırılmalıdır.

Vaftiz Öncesi İnceleme ve Eksorsuzluk (Kap. 20 §3)

“Vaftiz sularına yaklaşırken, catecümenler incelenmelidir. Piskopos, onlara eksorsuzluk yaparak el koymalıdır. Her sabah, oruç süresi boyunca, onlara eksorsuzluk yapılmalıdır. Vaftize hazır olanlar, Paskal Cumartesi gecesi, piskopos tarafından son ve resmi eksorsuzluğu alırlar.”

Vaftiz Eksorsuzluğu Ritüeli

*Traditio Apostolica*, vaftiz eksorsuzluğunu yedi aşamada açıklar:1. İlk Filtreleme: Vaftize başlamadan önce, şeytan tarafından ele geçirilen kişiler belirlenir. 2. Catecumenat (3 yıl): Catecümenler, eksorsuzluk seansları ile eğitilir. 3. Vaftiz Seçimi: Son incelemeden sonra, vaftize hazır olduklarına karar verilir. 4. Oruç Süresi: Vaftizden önce, günlük eksorsuzluk seansları gerçekleştirilir. 5. Paskal Vigili (Paskal Cumartesi gecesi): Piskopos, son ve resmi eksorsuzluğu gerçekleştirir. 6. Şeytana Karşı Reddetme: “Şeytana karşı reddediyorum” ifadesi, vaftizden önce söylenir. 7. Batış: Vaftiz töreni gerçekleştirilir.İman Beyanı– Üçlü İman: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’a adanmışlık.Latince Metin – Şeytan’dan Feragat Formülü> «*Renuntio tibi, Satana, et omni servitio tuo et omnibus operibus tuis.*»Portekizce Çeviri:> «*Renuncio a ti, Satanás, e a todo o teu serviço e a todas as tuas obras.*»Farklı Litürjilerde Şeytan’dan Feragat Formülü:– Bizans Litürjisi: «Apotassomai soi, Satana» (Yunanca formül) – Koptik Litürji: Formülü doğrudan alır. – Suriye Litürjisi: Formülü korur. – Güncel Roma Ritüeli: «Renúncia ao Diabo, a todas as suas seduções e a todas as suas obras»Vaftizdeki Eksikliğin Teolojik Anlamı*Apostolik Gelenek* vaftizdeki eksiliğin teolojik temellerini atar:– Vaftizden Önceki Durum: İnsan, orijinal günah nedeniyle “dünyanın efendisi” tarafından hakimdir. – Feragat Gerekçesi: Vaftizden önce, Kötülüğün egemenliğinden kurtulmak için feragat gereklidir. – Kilisenin Rolü: Vaftizde, piskopos (veya yetkili bir rahip) “Kristos’un adıyla” özgürleştirir. – İlerleyici Karakter: Eksiklik tek bir eylem değil, 3 yıllık kateşumenat sürecidir. – Paskalya’nın Anlamı: Kristos’un Kötülüğe karşı zaferi Paskalya gecesinde kutlanır.Apostolik Gelenkteki Diğer Eksiklikler:*Apostolik Gelenek* dışında, vaftiz eksikliklerinin yanı sıra şunları da tanımlar:– Kap. 36: Sabah selamı ve dua sırasında Şeytan’ın kovulması. – Kap. 41: Günlük dua sırasında Haç işareti, inananın kalıcı olarak Şeytan’dan korunması için bir eksiktir. – Kap. 13-14: Kutsal Su ve yağların eksiltme formülüyle kutsanması.Sonraki Gelenekte Devam*Apostolik Gelenek*, aşağıdaki metinleri doğrudan etkilemiştir:– Apostolik Kanunlar (4. yüzyıl): Suriye’de derlenen ve Hipolit’i alıntılayan bir derleme. – 1614 Ritüel Romanus: 12. bölüm, eksiltme üzerine, Hipolit’in şemasını takip eder. – 1972’de Paul VI’nin Reformu (Ordo Initiationis Christianae Adultorum): Yetişkin Vaftiz için kademeli kateşumenat ve eksiltmeleri yeniden canlandırır.1999 De Exorcismis et Supplicationibus Quibusdam, Hipólito’yi açıkça atıfta bulunur.

Tarihsel Anlam

Apostolik Gelenek, Hristiyan bakanlığın apolonik dönemlerden bu yana eksiksiz bir parçası olan exorcizm uygulamasını gösterir. Bu, “ortaçağ” uygulaması veya daha sonra “sihir” olarak kabul edilen bir şey değildir; aksine, vaftiz liturjisinin çekirdeğinden gelen ve İsa’nın “şeytanları kovma” emrini doğrudan yansıtan (Mt 10, 8; Mc 16, 17) bir uygulamadır.

Ek Okuma

1999 Roma Exorcizm Ritüeli | Kanunlar Kodu C.I.C. kan. 1172 | Leão XIII Exorcismus 1890 | CDF Fede ve Demonoloji | Patristik Angeloloji